Skip Ribbon Commands
Skip to main content
NL FR EN
A
A
A

 Miltvuur of anthrax (Bacillus anthracis)

 Maladie du charbon ou Anthrax (Bacillus anthracis)

 Anthrax (Bacillus anthracis)

  

 

​Miltvuur (anthrax) is een bacteriële zoönose die wordt veroorzaakt door Bacillus anthracis.

Bij de mens gebeurt de overdracht direct of indirect door geïnfecteerde dieren of door beroepsmatige blootstelling aan geïnfecteerde ​of gecontamineerde dierlijke producten. Het klinische beeld bij de mens hangt af van de wijze van contaminatie: cutane vorm na direct contact met geïnfecteerde dieren, gastro-intestinale vorm na ingestie van gecontamineerd vlees en pulmonale vorm na inhalatie van gecontamineerde aerosol. Miltvuur komt zelden voor in geïndustrialiseerde landen, maar er kunnen plaatselijke opflakkeringen optreden.

Miltvuur komt hoofdzakelijk voor bij graseters, maar alle zoogdieren kunnen miltvuur oplopen. De contaminatie gebeurt doorgaans door bevuilde producten van dierlijke oorsprong (haar, wol …) die in de industrie worden gebruikt en die afkomstig zijn uit Aziatische of Afrikaanse landen waar miltvuur endemisch is. Miltvuur is vooral een beroepsziekte. De meeste gevallen doen zich voor bij wol-, haar- of koperbewerkers, dierenartsen, kwekers en werknemers van slachthuizen.


Surveillance

In België worden gevallen van anthrax gerapporteerd door het referentielaboratorium Sciensano (vroeger CODA-CERVA). De ziekte moet ook verplicht worden aangegeven.

Het referentielaboratorium heeft de afgelopen 12 jaar (2005-2017) geen enkel geval van miltvuur bevestigd. Vóór deze periode kwamen humane gevallen in België uitzonderlijk voor en ging het bijna uitsluitend om importgevallen. Het laatste gerapporteerde geval, in 2005, was een geval van cutaan miltvuur bij een Belg die was teruggekeerd van een reis in Botswana. Het laatste dierlijke geval van miltvuur, in 1988, betrof een koe die dood werd teruggevonden.

Miltvuur is vooral een beroepsziekte en daarom is surveillance vereist bij blootgestelde werknemers (bijv. dierenartsen) en risicogroepen zoals mensen die intraveneuze drugs gebruiken. 

Voor meer informatie zie de resultaten van de surveillance in 2017 hier en in 2015/2016 hier.


Nuttige informatie

Algemene informatie:

Informatiefiche WHO​

Informatiefiche ECDC

Informatiefich​e CDC ​​​​​​​​​

Diagnose:

Nationaal referentiecentrum voor Bacillus anthracis​

Wetenschappelijk verantwoordelijke: Javiera Rebolledo​​​​​​​​​​​​​​​​

 

La maladie du charbon (anthrax) est une zoonose bactérienne due au Bacillus anthracis.​

​​Chez l'homme, la transmission se fait directement ou indirectement à partir d'animaux infectés, ou du fait d'une exposition professionnelle à des produits animaux infectés ou contaminés. Les formes cliniques chez l’homme dépendent du mode de contamination : la forme cutanée après contact direct avec les animaux infectés, la forme digestive après ingestion de viande contaminée et la forme pulmonaire par inhalation d’aérosol contaminé. Cette maladie est devenue rare dans les pays industrialisés mais des poussées localisées peuvent toutefois se produire.

Le charbon est une maladie principalement des herbivores mais tous les mammifères peuvent la contracter. La contamination s’effectue généralement par des produits souillés d’origine animale (poils, laine, etc…) utilisés dans l’industrie et qui proviennent de pays d’Asie ou d’Afrique où la pathologie est endémique. La maladie du charbon est essentiellement professionnelle, la plupart des cas surviennent chez des professionnels de la laine, poils ou cuir, chez les vétérinaires, chez les éleveurs ou employés des abattoirs, etc..

Surveillance

En Belgique, les cas d’anthrax sont confirmés par le laboratoire de référence de Sciensano (anciennement CODA-CERVA). Cette maladie est soumise à la déclaration obligatoire.

En Belgique, aucun cas de maladie du charbon n’a été confirmé par le laboratoire de référence durant les douze dernières années (2005-2017). Avant cette période, les cas humains recensés en Belgique étaient exceptionnels et presque exclusivement importés. Le dernier cas connu était un cas de charbon cutané chez un voyageur belge de retour du Botswana en 2005. Le dernier diagnostic de fièvre charbonneuse sur un animal a été posé sur une vache retrouvée morte en 1988.​

Cette maladie est essentiellement professionnelle et nécessite donc une surveillance chez les travailleurs exposés (ex. vétérinaires) ainsi que chez les groupes à risque, tels que les utilisateurs de drogues injectables.

Pour en savoir plus, voir les résultats de la surveillance en 2017 ici et en 2015-2016 ici.

Informations utiles

Informations générales:

Fiche d'information OMS

Fiche d'information ECDC

Fiche d'information CDC

Fiche d'information AViQ​

Diagn​ostic:

Laboratoire de référence pour Bacillus anthracis  

​Responsable scientifique: Javiera Rebolledo ​​​​​​​​

 

Anthrax is a bacterial zoonosis caused by Bacillus anthracis

Transmission in human beings occurs directly or indirectly from infected animals, or results from occupational exposure to infected or contaminated animal products. The clinical features in humans depend on the method of infection: the cutaneous form is caused by direct contact with infected animals, the gastrointestinal form is the result of ingestion of contaminated meat and the pulmonary form follows inhalation of contaminated aerosol. This disease has become rare in industrialised countries, but local outbreaks may still occur.

Anthrax is primarily a disease of herbivores but all mammals can contract it. Contamination is usually due to industrial use of soiled products of animal origin (skins, wool, etc.) originating from Asian or African countries where the disease is endemic. Anthrax is essentially an occupational disease, and the majority of cases occur in professionals involved with wool, skins or leather, veterinary surgeons, stockbreeders, abattoir workers, etc.

Surveillance

In Belgium, cases of anthrax are reported by the CODA-CERVA reference laboratory. It is a notifiable disease.
No cases of anthrax have been detected in Belgium during the last 5 years. It is essentially an occupational disease and consequently requires surveillance among exposed workers (e.g. veterinary surgeons) as well as in high-risk groups such as intravenous drug users.

Liens

Contact reference laboratory
WHO
ECDC
CDC

Last modified: